“TÜRKİYE SEVDAMIZ, EKMEK İÇİN KAVGAMIZ” DİYE HAYKIRAN SENDİKACILARA NE OLDU?

“Ne oldu o ‘Türkiye sevdamız, ekmek için kavgamız’ diye haykıran sendikacılara?”

Hürriyetçi Sendikalar Konfederasyonu Genel Başkanı Levent Kuruoğlu, sözde çözüm sürecine ve bölücülüğün meşrulaştırılmasına karşı sessiz kalan sendikaları sert bir dille eleştirdi.

Açıklamasında, bir zamanlar milliyetçi duruşlarıyla öne çıkan yapıların bugün terörün siyasi uzantılarıyla aynı çizgide yürür hale geldiklerini ifade eden Kuruoğlu, şunları söyledi;

Ne değişti? Atatürk ilkelerinden, üniter devletten, Türk milliyetçiliğinden mi vazgeçtiniz, yoksa koltuklara mı yapıştınız?

Hani nerede o kutsal dava?

Hani avazınız çıktığı kadar haykırdığınız:

"Irmağının akışına ölürüm Türkiyem" marşları…

"Çırpınırdı Karadeniz, bakıp Türk’ün bayrağına" dizeleriyle döktüğünüz gözyaşları nerede?

Bugün DEM’le aynı çizgide yürür hâle geldiniz.

Terörün siyasi uzantılarına sessiz,

Apo güzellemelerine sağır hale geldiniz.

Oldu olacak tüzüğünüze "anadilde eğitim"i, "özerklik" maddesini de ekleyin ki, ortaklarınız sizi yadırgamasın!

Bir zamanlar ihanete karşı dimdik duranlar,

nasıl bir mutasyona uğradınız da bugün o ihanetin lokomotifi oldunuz?

Dava dediğiniz şeyin pazarlık masasında kaç maaşa, kaç makama, kaç mevkiye satıldığını herkes görüyor artık!

Peki ya üyeleri? Siz de mi ram oldunuz?

Çözüm sürecinde dimdik duranlar, şimdi neden sessiz? Şehit cenazelerinde yükselen o haykırışları ne zaman unuttunuz?

Nerede o kutsallarınız üzerine ettiğiniz yeminler?

Hani mücadeleniz "Milliyetçi Türkiye" içindi, Turan’a kadardı?

Yoksa Kandil’de mi boğuldunuz? Süleymaniye’de mi susturuldunuz?

Tanrı Dağları’nın hayalinden, “yapacak bir şey yok” teslimiyetine mi savruldunuz?

Söyleyin:

Korktunuz mu? Sustunuz mu?

 Yoksa pazarlık masasında siz de mi koltukla kandırıldınız?

Yazık…

Sloganlarınız kaldı, ruhunuz kayboldu.

Millet unutur sananlar, günü geldiğinde hesabı en ağır biçimde öder!

Akif boşuna söylememiş;

"Âtiyi karanlık görerek azmi bırakmak...

Alçak bir ölüm varsa, emînim, budur ancak.

His yok, hareket yok, acı yok... Leş mi kesildin?

Hayret veriyorsun bana... Sen böyle değildin."