Bugün, 14 Ocak 2026 Çarşamba
14991,40%0,51
43,14% 0,10
50,34% 0,08
6377,90% 0,18
10268,60% 0,00
Milli Eğitim Bakanlığı'nın yeni atama ve yer değiştirme yönetmeliği, sadece okulların değil, öğretmenlerin yaşam odalarının da huzurunu kaçırdı! Yer değiştirmeyi bir "hak" olmaktan çıkarıp "idari bir zorunluluğa" dönüştüren 12 yıl sınırı ve ilçe grupları uygulaması, eğitim camiasında adeta fırtına kopardı. Özellikle RAM çalışanlarının uzmanlık deneyimini hiçe sayan rotasyon maddesi ve mazeret tayinlerini imkansız hale getiren yeni kısıtlamalar, "Eğitimde istikrar böyle mi sağlanır?" sorusunu gündeme getirdi. Sınıf öğretmenliğindeki güven ilişkisinden, belleticilik puanlarındaki adaletsizliğe kadar pek çok hüküm mercek altında. Öğretmenlerin anayasal haklarını korumak için yükselttikleri ses, bakanlık koridorlarında karşılık bulacak mı? Aile birliğinden sosyal çevreye kadar her şeyi etkileyen bu yeni düzenlemenin görünmeyen riskleri ve iptali istenen o tartışmalı maddeler haberimizde...
Millî Eğitim Bakanlığı tarafından yayımlanan Öğretmenlerin Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliği, eğitim camiasında kapsamlı bir tartışmayı beraberinde getirdi. Öğretmenler ve eğitim sendikaları, düzenlemenin öğretmenlerin mesleki gerçekliklerini ve insani koşullarını yeterince gözetmediği görüşünü dile getiriyor.
Yeni yönetmeliğin, idarenin takdir alanını genişlettiği, resen atamaları artırdığı ve özellikle norm kadro fazlası öğretmenler açısından tercih hakkını daralttığı ifade ediliyor. Eğitim çevrelerine göre bu yaklaşım, yer değiştirmeyi öğretmenin iradesine dayalı bir hak olmaktan çıkararak zorunlu bir hareketlilik sürecine dönüştürüyor.
Düzenlemede yer alan 12 yıl sınırı ve rotasyon uygulaması, en çok tartışılan başlıklar arasında yer alıyor. Eğitimciler, bir öğretmenin uzun süre aynı okulda görev yapmasının tek başına yer değişikliği gerekçesi olarak görülmemesi gerektiğini vurguluyor.
Öğretmenin görev yeri değişikliğinin yalnızca mesleki değil; konut düzeni, aile hayatı ve sosyal çevre üzerinde de doğrudan etkiler oluşturduğu belirtiliyor. Lojman ve yaşam güvencesi bulunmayan bir sistemde zorunlu rotasyonun pedagojik açıdan savunulmasının zor olduğu görüşü öne çıkıyor.
Eğitim camiası, öğretmenin uzun yıllar görev yaptığı okulda oluşturduğu kurumsal kimlik, güven ilişkisi ve aidiyet duygusunun rotasyon uygulamalarıyla zedeleneceği endişesini taşıyor. Özellikle sınıf öğretmenliğinde süreklilik ve güven unsurunun temel olduğu, sık yer değişikliğinin öğrenci başarısı ve okul iklimi üzerinde olumsuz etkiler yaratabileceği ifade ediliyor.
Yönetmelikte “eğitim kurumu” tanımının geniş tutulması, Rehberlik ve Araştırma Merkezlerini (RAM) de kapsıyor. Bu durum, RAM’larda görev yapan rehber öğretmenler ve psikolojik danışmanlar ile özel eğitim öğretmenlerinin de 12 yıl sınırı ve rotasyon kapsamına girmesine neden oluyor.
Oysa RAM’ların klasik okul yapısından farklı olduğu, uzmanlık ve yerel deneyim gerektiren kurumlar olduğu vurgulanıyor. Açık bir muafiyet hükmünün bulunmaması, rehberlik ve özel eğitim hizmetlerinde aksama yaşanabileceği yönünde kaygılara yol açıyor.
Yeni düzenlemeyle hizmet puanlarının günlük hesaplanması ilk bakışta adil bir uygulama olarak değerlendirilse de; yarıyıl ve yaz tatilleri ile raporlu veya izinli günlerin puanlamaya nasıl yansıyacağı konusunda netlik bulunmadığı ifade ediliyor.
Bu durumun idareye geniş bir takdir yetkisi tanırken, öğretmenler açısından hak kaybı riski oluşturabileceği belirtiliyor.
Yönetmelikle birlikte il içi mazerete bağlı yer değiştirmelerin ilçe gruplarıyla sınırlandırılması, uygulamada önemli kısıtlar doğurabileceği gerekçesiyle eleştiriliyor. Hizmet puanı, norm ihtiyacı ve takvim sınırlamaları nedeniyle aynı ilçe içinde dahi yer değiştirmenin zorlaştığı ifade ediliyor.
Sağlık, engellilik ve aile birliği gibi insani mazeretlerde bu kısıtların ciddi mağduriyetler doğurabileceğine dikkat çekiliyor.
Pansiyonlu okullarda nöbetçi belleticilik görevine verilen puanların okul türüne göre farklılaştırılması da eleştirilen başlıklar arasında yer alıyor. Aynı sorumluluğu üstlenen öğretmenler arasında puan farkı yaratılmasının, “eşit işe eşit puan” ilkesine aykırı olduğu ifade ediliyor.
Eğitim çevreleri, yeni yönetmeliğin öğretmeni merkeze alan bir anlayışla yeniden ele alınması gerektiğini vurguluyor. Bu kapsamda;
Zorunlu rotasyon uygulamasından vazgeçilmesi,
İlçe grupları uygulamasının kaldırılması,
Mazerete bağlı yer değiştirmeleri fiilen işlevsiz hale getiren hükümlerin yeniden düzenlenmesi,
talep ediliyor.
Öğretmenlerin yer değiştirme hakkının idarenin takdirine bağlı bir ayrıcalık değil; anayasal ve insani bir hak olduğu vurgulanırken, eğitimde istikrarın ancak adil, öngörülebilir ve güvenli çalışma koşullarıyla sağlanabileceği ifade ediliyor.
Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.
